Soru Bankası - Sorular

Düşünme, insanın en temel özelliğidir. İnsan düşünmeyince hür olamıyor. Bu yüzden hep düşünüyor. Bununla da yetinmiyor. Düşündüğünü söylemek istiyor. Söylemezse, yine kendini hür hissetmiyor. Düşündüğünü söyleyerek çevresindekiler bilinçlendiriyor. Böylece hem kendisi hem çevresindekiler mutlu oluyor.

Taşlıca Koyu?na girişte, sağınızda, tepelere yaslanmış mezarlar karşılayacak sizi önce. Sonrasında koya asını veren bedri rahmi Eyüboğlu?nun fırçasından çıkmış, bir kaya üzerine resmedilmiş bir balık resmi? Boynuz Bükü? nü günlük ağaçlarının kokusu, size gündüz düşleri gördürecek güzellikte.

Bahçede ılık bir rüzgârla palmiye ağaçları hafif hafif sallanıyor. Hava bin bir türlü güzel çiçek kokusuyla dolu. Bahçe boydan boya amber çiçekleriyle kaplı.

Yazar kelimelerle düşünür. Kelime hazinesi güçlü olanlar diğerlerine göre daha sağlıklı ve etkili eserler ortaya koyar. Shakespeare?in eserlerinde seksen bin Goethe?nin eserlerinde elli bin civarında kelime kullanıldığı kelime hazinesinin önemi anlaşılacaktır.

Doğu yamacı yemyeşil ormanlarla örtülü olan Gülveren tepesinin yamasında çırılçıplak. Çünkü oraya bir köy sokulmuş bütün yamaç çizgi çizgi sel yatakları, kısır tarlalar ve ciflerle allak bullak olmuş.

Süs, lüks denebilecek hiçbir hâlini bilmiyorum. Pek sade giyinir, saatine altın kordon takmayacak kadar süs eşyasından nefret eder, kolonyadan başka hiç­bir koku sürünmez, işlemeli gömlekler, mendiller kullanmaz, altın başlı baston taşımaz, hele paradan âdeta tiksinirdi. Mecbur kalmadıkça paraya Elini sürmezdi. Gençliğinde kalemi ile kazandığı maaş olarak aldığı parayı bile hemen babasına getirirdi.

Derneğin eğitim ve öğretim çalışmaları arasında ço-cuklara enstrüman öğretmek, müzik kültürü vermek, seslerini geliştirmek; yoksullara müzik öğretmek; yüksek okul öğrencileri arasındaki kabiliyetleri tanıtmak; bunlara, yetişmeleri için ödünç para vermek veya burs sağlamak gibi faaliyetler yer alıyordu. Dernek bu işleri yürütebilmek için çeşitli kollara ayrılmıştı.

Kişinin titiz olanı, olmayanı, işini gerçekten seveni, sevmeyeni vardır. Titiz olan, işine gerçekten gönül vermiş olan, sürekli güçlüklerle karşılaşır; onları kendisi oluşturur. Titiz olmayanlar İse gönülleri de düşünceyi de körelten kolaylıktan ne yapsalar kurtulamaz; sonra da: ?Çabucak başarıyoruz işte!? diye övünürler.

Dar kapısından başka aydınlık girecek hiçbir yeri ol­mayan dükkânında tek başına, gece gündüz kıvıl­cımlar saçarak çalışan Koca Ali, tıpkı kafese kon­muş terbiyeli bir aslanı andırıyordu. Uzun boylu, iri pençeli, kalın pazılı, geniş omuzlu bir pehlivandı. On senedir bu karanlık içinde ham demirden dövdüğü kılıç namluları bütün Anadolu?da, bütün Rumeli?de, sınır boylarında büyük bir nam kazanmıştı.

I. Örneğin kürsü, rahle gibi tahta eşya üzerine ya­pılan süsler oyma, kakma işleridir.
II. Demirin eğil­mesi, bükülmesi ile yapılan süsü tahtada, tahtaya özgü süsü çinide görmek mümkün değildir.
III. Mer­meri yontma yoluyla hangi süs yapılabilirse sa­natkâr, mermere o süsü yapmıştır.
IV. Süsler, süsle­nen maddeye göre değişir.

Sahne dediğimiz üç duvarlı dünyanın güneşi, yağmuru, rüzgârı, sarayları... yalancı olduğu hâlde, orada yaşanan hayat, duyulan zevk, çekilen ıstırap seyirciye hiç de yalancı gelmez. Aksine, o kadar gerçek hissini verir ki bizi kendine asıl hayattan daha sıkı bir şekilde bağlar. Perde kalkar kalkmaz görünmeyen sihirli kuvvetler tarafından kendi dünyamızdan çekilip alınırız. Oyun boyunca, biz artık kendimiz olmaktan çıkar, başka ve âdeta kendimize yabancı insanlar hâline geliriz.

I. Ben kedisine, Garcla'ya götürülmek üzere bir mektup verdiğim zaman işi hemen üzerine alan, hiçbir saçma soru sormayan, başkasına bu görevi­ni söylemeyen, mektubu muhatabına götürmekten başka bir şey istemeyen insanlar İstiyorum.
II. Me­deniyet, yalnız ve yalnız böyle insanlar aradığını avaz avaz bağırıyor.
III. Böyle bir adamın istediği her şey olur.
IV. Bu adam, dünyanın her memleketinde, her şehrinde, her kasabasında aranır.

İnsanın kendi yaşadığı şartlan beğenmemesi ve daha iyisini düşünme yeteneği sayesinde bugünkü keşifler, icatlar meydana geldi. Bunlar durmadan mükemmelleşti. ...

Bizim konuşma kusurlarımızdan birisi ?takılganlık? tır: Yalnız zihnimizin takıldığı üzerinde dönüp dur­mak! Örneğin kendi işimiz... Herkese bir bezginlik­tir çöker. Eğer makamınız, yaşınız gereği beraber ol­duklarınız, yanınızdan ayrılamayacak kimseler ise vay hâllerine: Dinleme mahkûmları, biraz sonra kü­rek mahkûmlarına dönerler. ?Evet fendim!... Yaaa efendim!... Ne güzel demişsiniz efendim!...

Her toplum, insanlığın bir parçasıdır. Bir toplumun mutluluk ve mutsuzluk sebepleri ne ise öbür toplumlarınki de aynıdır. Bir toplumda mutluluk varsa, bunun olumlu etkileri öbür toplumlar üzerinde de görülür. Bunun tersine, bir toplum mutsuz ise bu­nun olumsuz etkilerinden öbür toplumlar da rahat­sız olur.

18. yüzyılda ne roman yazarı vardır, ne öykü yazarı.

?Her köşesinde aynı yemeklerin yendiği, aynı kıyafetlerin giyildiği, aynı filmlerin seyredildiği, aynı kitapların okunduğu bir dünyada yaşa­mak istemem.?

Eskiden her kitapçının vitrinini şiir kitapları süs­lerdi. Çünkü ?

Pek çokları ? kendinden daha yüksekte arar, bazıları da daha alçakta; ? mutluluk insanın boyunun hizasındadır.