Soru Bankası - Sorular

Her şehrin, semtin sakini kendi yaşamını kuşa­tan yeri över. Kimileri bu tutumu yadırgar, oysa çok güzel bir duygudur insanın yaşadığı şeh­re, semte âşık olması. Ben İstanbul?u, bir İs­tanbullu olarak överken, başkasının da ?Malat­ya, Malatya yoktur eşin? türküsünü içtenlikle söylemesi çok hoştur. Bir şehrin türküsünü se­vince, o şehre tutku derecesinde bağlanıyo­rum. İstanbul?u övünce, İstanbul Türkçesi de­yince kızanları anlamıyorum.

Biz günceli yazar ve güncel üzerinde kafa yo­rarız. Ama güncel üzerinde yazılan yazılarda günceli aşan düşünceler ortaya çıkıyor. Ancak bunlar gazete sayfaları arasında yok oluyor. Bir dönemin aynası ve çerçevesi gazete sayfa­ları arasında yok olmamalı. Bu düşünceden hareketle yazılarımı kitaplaştırmayı düşün­düm.

Gurbet işledikçe şu uzun yıla,
Gözümün yaşında ürperir sıia.
Gönlüm dolaşırken yana yakıla,
Ovada sabahlar, dağda akşamlar.

Eskiden hayatımızın ayrılmaz parçası olan trenler artık yaşamımızdan çıktı. Oysa her in­sanın çocukluğunda trenle ilgili bir hatırası mutlaka vardır. Trenler hepimiz için ayrılığın hüznünü, kavuşmanın sevincini ifade etmez mi? Eskinin konforunu, rahat yolculuğunu sembolize eden trenlerin şimdi hayatımızdan çıkması ne acı!

Omzumda sevda
yükü Yollarda seni aradım
Beste beste, türkü türkü
Tellerde seni aradım

Kara olmadan ak, gece olmadan gündüz, kö­tü olmadan da iyi anlaşılamaz. Müzisyen Antigenides, bir eserini çalacağı zaman, halka ön­ce bıktırasıya kötü şarkılar dinletirmiş. Kendi şarkısını çaldıktan sonra ise halk, onu elleri şi­şene kadar alkışlarmış.

Hiç olmazsa unutmamak isterdim Eski geceler,
sevdiklerimle dolu odalar Yalnız bırakmayın beni hatıralar Az yanımda kal çocukluğum Temiz yürekli uysal çocukluğum Ah, ümit dolu gençliğim İlk şiirim, ilk arkadaşım, ilk sevgim

Âh o kadrini bilmediğim günler
Koklamadan attığım gül demeti
Suyunu sebil ettiğim o çeşme
Eserken yelken açmadığım rüzgâr

Memleket isterim Ne başta dert ne gönülde hasret olsun Kardeş kavgasına bir nihayet olsun
Memleket isterim Ne zengin fakir,ne sen ben farkı olsun
Kış günü herkesin evi barkı olsun

Eli değnek tutar tutmaz Çoban oldu;
Sardılar sırtına bazlamayı On altı yıl güne verdi karnını,
On altı yıl koyun güttü, kavalsız İnsanlardan ağayı tanır,
Adını bilmez sorarsan, Hayvanlardan Karabaş?ı Günü yetti, bıyığı bitti, Okundu künyesi, Gitti, davulsuz zurnasız.

Eleştirmenin bir sanatçı ya da eseri hakkındaki değerlendirmeleri, görüşleri elbette önemlidir. Ancak bu, eleştirmenin bir sanatçı ya da eseriyle ilgili her şeyi söyleyeceği anlamına gelmez. Eleştirinin de bir sınırı olmalıdır. Eleştiri­de neyin söyleneceği, neyin söylenmeyeceği bilinmelidir. Görüşler açıklanırken ifadeler doğru seçilmelidir. Kelime ve cümlelerin vur­gusu doğru saptanmalıdır. Uzmanlık alanı dı­şındaki bir konuda görüşler açıklanmamalıdır. Aksi takdirde böyle bir eleştirinin okur gözünde bir saygınlığı kalmaz.

Ne vefasız geçmişten
hayır var Ne gelecekler imdada koşar Çoktandır
tekneyi aldı sular
Çoktandır ümitler sende ölüm

1 Nihayet romanı bitirdi.
2.Bu onun, üzerinde kuyumcu titizliği ile çalıştığı en önemli eseriydi. 3.Uzun süredir güzel bir roman üzerinde durmadan çalışıyordu. 4.Şimdi merek içindeydi, acaba bu eseri diğerleri gibi beğenilecek mi? 5. Eserine gururla baktı.

Bir okul çocuğuna göre dışarısı, okul duvarların dışında karışanı olmayan uçsuz bucaksız yer demektir. Bir hasta için dışarısı, yasaksız bir yerdir. Bir mahkûm için dışarısı, hürriyetin bir diğer adıdır.

Diller buz dağı gibidir. Onların, suyun üstünde görünenden daha çok, altında olan kısımları vardır. Zaten bir dili iyice bilmenin dilde kalem oynatmanın yolu ?da suyun altında kalan kısmı keşfetmeye bağlıdır. Şair ya da yaza olmak istiyorsanız, bu buz dağlarının altını keşfedin.

Bir eserin oluşumunda plan çok önemlidir. Ayrıntısına kadar düşünülmüş bir plan yapılmadığı zaman nitelikli bir eserin ortaya çıkması oldukça zordur. Bu eser ortaya çıkarsa oldukça karmaşık olur. Çünkü eserin yazılması rastlantılara bırakılmış olduğundan, eserin basit bir bölümüne gereğinden fazla önem verilebilir.

O zaman başından
aşkındı derdi
Mermerci oyardı,
taşı delerdi Kaç yanık yolcuya soğuk su verdi.