ŞEHİR FARESİYLE TARLA FARESİ MASALI

ŞEHİR FARESİYLE TARLA FARESİ

Bir varmış bir yokmuş
Bir şehir faresi varmış;
Bir gün yolu yordamıyla
 Tarla faresini yemeğe çağırmış.
Bir Türk halısı üstüne
Bir sofra kurulmuş, şahane.
Ne yemekler, ne yemekler...
Gitmeyen bilmez şehire.
Böyle ziyafet görülmemiş,
 Hiçbir şey eksik değilmiş.
Ama tam yemek başlarken
Farelerin iştahı kesilmiş:
Ayak sesleri gelmiş birden
Evin üstünde bir yerden;
Şehir faresi fırt bodruma,
Tarla faresi de peşinden.
Ses sada kesilmiş yukarıda,
 Fareler çıkmış meydana.
Şehirli fare, buyurun demiş,
Soğumasın bizim kızartır.
Ben doydum, demiş tarla faresi,
Yarın bize beklerimi sizi.
Bizde böyle kral sofraları yok,
Fukara işi bizimkisi.
Ama yediğin boğazında kalmaz,
Ayak mayak sesi duyulmaz.
Haydi hoşça kal kardeş,
Korkulu yemek bana gelmez.