Cevap:Eğitim şehitleri. (12.4.2011 23:16:47)
Tarih Eylül 1994.Yer...........Hantepe Köyü köyün dört öğretmeni yorgun bir günün ardından okulun lojmanında toplanır,her birinin emeği olan sofralarını kurup çorbalarını içmeye başlarlar.
Kapı çalar. "Yardım" istercesine.Yarışta verilen start düdüğünü duymuşçasına hepsi birden ayaklanır.Kapı açılır; bir de ne görsünler ellerinde silahlar,maskeli kişiler. "çıkın dışarı" talimatıyla hepsi akşamın kör karanlığında aydınlık yüzleriyle karanlıkları aydınlatarak çıkarlar dışarı.Dışarısı ıssızdır,ölüm sessizliği kapsamıştır.Hep duyarlardı "öğretmenler kaçırıldı,öl..."Garip bir duygu sardı körpe yüreklerini...
Bunlar gönderdeki bayrağın ve temsil ettiği devletin düşmanı teröristlerdir.Ellerini başının üstüne koyup yürürler işaret edilen yöne doğru tıpkı kartallar gibi.Nesrin Bacı'm yeni bulmuştur sevgiyi sevgiliyi son bir defa tutmak ister, Cuma öğretmenin elini ellerini başından indirir yalvaran gözlerle ama sert bir talimatla tekrar aydınlık başına koyar ellerini...
Köyün dışına çıkarırlar dördünü de.Hepsi de "Acaba bi-tanıdık yüz çıkıverir mi çevreden" diye bakınır ama kör karanlık gibidir Hantepe sanki in-cin top oynuyor...Ya da onlara sahnede bu oyun oynatılırken belki de,seyirciler arasında çok sevdikleri körpe yürekli çocukları da vardı...kimbilir?
Ve kayalıklara varıldığında "DUR" talimatıyla hepsi taş kesilir.Geldikleri yol birkaç yüz metredir ama bir yaşam öyküsünü yaşamışlardır gelinceye kadar...Neler geçmişti gözlerinin önünden neler...
Ne sorgu ne sual.Suçları ne idi.Hiç anlamamışlardı.
Ve silah sesleri...
............................. ............................. ...! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !
Cansız bedenlerinde feri sönmüştü gözlerinin
Ama;
Aydınlık yüzleri gecenin karanlığını güneş gibi aydınlatıyordu.
**Şimdi O okulun adı 'şehit eğitimciler ilköğretim okulu dur'
İmza: