DAMLA HASTALIĞI VE ÖRÜMCEK Cehennem yaratınca, her işkence gibi, — Yavrularım, demiş, siz ikiniz, Nerde yerleşmeniz daha iyi. — Kulübeleri hiç gözüm tutmadı benim, Zavallı bir fakirin ayak parmağına: — Burda hiç işsiz kalmam sanırım, demiş; Bu arada bir saray köşesine yerleşip Kira anlaşması var gibi ölene dek. Atmış temelleri kuruvermiş ağları. Gelsin gayri sinekler: Bir, bir daha derken Hizmetçi kadın bir vurunca süpürgeyi Güme gitmiş örümceğin bütün emeği. Bir ağ daha kurmuş, Al sana bir süpürge daha... Zavallı hayvan her gün ordan oraya Göç eder dururmuş. Son bir denemesi daha süpürülünce Gitmiş, damla kardeşini bulmuş. Meğer o da sefer halindeymiş her zaman Ve bin kez daha mutsuzmuş Örümceklerin en mutsuzundan. İçine yerleştiği parmağın sahibi Bir odun yarmaya götürüyormuş biçareyi, Bir kazma kürek sallamaya: — Ağrı bunaltılmalı ki dinsin, diyormuş. — Of! Dayanamıyorum artık, demiş damla; — Tamam, deyip dalıvermiş kulübeye. Bir başpapazın bedenine;
Damla hastalığıyla örümceği:
İnsan soyunun başına çorap örmekte
Birbirinizden arda kalmazsınız.
Düşünelim bakalım- şimdi,
Bakın daracık kulübeler var şurada,
Şurada da koca saraylar,
Birbirinden güzel, yaldızlar içinde.
Bu iki yeri düşündüm sizin için:
Hanginiz hangisinden hoşlanır bilmem;
Anlaşın aranızda, ya da kura çekin.
Demiş örümcek; damlaysa, saraylarda,
Hekim denen bir sürü insanı görünce
Rahatını kaçırmalarından korkmuş,
Öbür yanı seçip çadırı kurmuş:
Yayılıp yerleşmiş kaygısızca
Hippokrates de nerden gelip buralara
Topla pılı pırtını diyecek bana?
Yapı işlerine başlamış örümcek:
Ne olur, biraz yer değiştirelim seninle.
Örümcek kardeşi buna dünden razı;
Kurtulmuş süpürgeden, her gün göç etmekten.
Damlaysa bir koşu gidip yerleşmiş
Yatalak etmiş adamı ömrü boyunca.
Lapa üstüne lapalar sunulmuş damlaya.
Ne adamlar varmış orda, hiç utanmadan
Damlayı her gün azdırdıkça azdıran!
Akıllılık edip yer değiştirince
İkisi de muradına ermiş böylece.