''Aileler, bazen çocuklarının bu tür hastalıklarını saklamak gibi bir tutum içerisine giriyor ki bu çok sakıncalı. Veliler, çocuklarının hastalığıyla ilgili bilgileri, yani hastalığını, başlangıç zamanını, aldığı tedaviyi, hastalığın mevcut durumunu, kontrol altında olup olmadığını, nöbet, atak ve kriz gibi acil sorunlar yaşayıp yaşamadığını, acil durumlarda uygulanması gereken ilaç ve tedavileri, hastalığın gerektirdiği önleyici, koruyucu tedbirleri sınıf öğretmenine, rehber öğretmenine, okul doktoruna ve okul idaresine açıklıkla anlatmalıdırlar. Çocuklar da bu paylaşımı bilmeli, yani öğretmeninin durumundan haberdar olduğunu bilmelidirler.

Okul ortamında astım krizi, hipoglisemi (kan şekerinde düşme) komasına veya epilepsi nöbetine giren çocuğa ilk müdahaleyi yapacak olan öğretmenidir. Çocuk okul içinde herhangi bir acil sorunla karşılaştığında veya böyle bir sorunla karşılaşacağını hissettiğinde kimlere başvuracağını bilmelidir. Onun başvuracağı kişiler de bu durumda çocuğa neler yapabileceklerini bilmelidirler.''

Acil durumlarda çocuğa uygulanacak tedavinin gerektirdiği nefes açıcı gibi ilaçların okulda bulundurulması gerektiğini kaydeden Özlü, ''Ayrıca, bu tür hastalıklar için sigara dumanı, toz ve diğer alerjenlerden sakınma, diyet ve stres gibi çevresel faktörlerin kontrolü gerekir. Bu konularda okul idaresi ve öğretmenin gereken tedbirleri alabilmesi bakımından, durum açıklıkla anlatılmalıdır'' uyarısını dile getirdi.