ONLİNE SINAV ANALİZ

Ulu fıstık çamlarının gölgelendiği, renkli çakıllarla kaplı bir yoldan, menekşe güllerinin, hanımeli, yasemin gibi mis kokulu çiçeklerin sardığı kameriyelerin, üzerinden köprülerle geçilen nilüferlerle kaplı havuzların, süs bitkilerinin arasına yerleştirilmiş kocaman kuş kafeslerinin, güvercinliklerin arasında dolana dolana konağa vardık. Beyaz mermer basamaklı bir merdivenden konağın camekanla çevrili taraçasına çıktık.

Kalabalık karşısında konuşmak bana göre değil.En bildiğim konularda bile ne diyeceğimi şaşırıyo-
rum .Sandalyeler dizilmiş,dinleyiciler bekliyor.Sen çıkacaksın,karşındakileri bir saat,yarım saat oyalaya-
caksın.Sıkılmadan,bıktırmadan.Hep kaçarım böyle durumlardan.Bu kez yapmadım.Bakırköy Kültür Ko-
leji?nde ?edebiyat üzerine? bir konuşma yaptım.Yazmıştım diyeceklerimi.Bıraktım kağıdı,sıkılıyor kişi
kağıdı okurken,dinleyiciler de sıkılır diye düşünüyor,sıkıntısı daha da artıyor!

Ona göre asıl bizim olan, bize sadık şekilde bağlı olan, bizi bizde ve bizim için saklayan geçmiş zamandır. Fakat biz devamlı bir oluş halinde olduğumuz için, kendimizle beraber geçmiş zamanlarımız da değişir. O halde her çağın hatıralara ayrı ayrı bakış ve onları anlayış tarzı vardır. Fakat yazar, burada da kalmaz, bu değişkenliği büsbütün derinleştirir; bizimle beraber değiştiği için bizimle beraber kaybolması lazım gelen ha¬tıralara bir çeşit ebedilik de kazandırır.

Bütün çocukların anne-babalarıyla, öğretmenle­
riyle, arkadaşlarıyla, kardeşleriyle, hatta kendile­
riyle problemleri olur. Bu problemler onların acı
çekmelerine, hayal kırıklığına uğramalarına ve
hayatlarından bezmelerine neden olur. Bu tür
problemlerinin çözümü için yardım alan çocuk­
lar...

"Ben bir tek kitap okuyandan korkarım." Buyur­muş bir eski Yunan filozofu. Kim bu bir tek kitap okuyan? Tek düşünceye saplanıp kalan mı? Dünyaya daracık bir delikten bakan mı? Çağının gelişmelerine kapalı duran mı, kendi doğruların­dan başkasına göz açmayan mı? Hepsi de aynı kapıya çıkmaz mı?

(I) Ev dediğin, penceresi dağlara bakmalı. (II) Pencerenden dağlar ve dağların üstünde parıltılı bir kandil gibi yıldızlar görünmeli. (III) Gece bitmeden, güneş yıldızları silip götürmeden pencereye koşmalısın. (IV) Gecenin eremediği ve sislerin karartamadığı sabah yıldızını görmelisin.

Bir zamanlar yemyeşil bir köy vardı. Bu köyde yaşlı bir karı koca yaşardı.

Bir gün yaşlı kadın kocasına sürpriz yapmak istedi. Doğru mutfağa girip güzel bir kurabiye hazırladı. Bu kurabiye oldukça büyük ve çocuk şeklindeydi. Üzümden gözleri, pembe şekerden şapkası vardı.

Yaşlı kadın kurabiyeyi tepsiye koydu, sonra da fırında pişirdi.

Yaşlı adam mis gibi kurabiye kokusunu duyunca doğru mutfağa koştu. O sırada kadın fırının kapağını açtı.

Bir de ne görsünler? Kurabiye çocuk canlanıp ayağa kalkmaz mı?

Yaşlı adamla yaşlı kadın durmadan "Dur" diye bağırıyorlardı. Ama kurabiye çocuk koşuyor, çimenlerin üstünde zıplıyordu. Bir yandan da şarkı söylüyordu.

- Ben kurabiye çocuğum. Koşar, oynar, zıplarım. Lay, lay, lay.

Yaşlı karı koca bağıra dursunlar, kurabiye çocuk hiç durmadan saatlerce koştu.

Akşam oldu. Yaşlı kadın ile yaşlı adam olanlara bir türlü akıl erdiremezken kapı iki kere çaldı.

Kurabiye çocuk geri dönmüştü. İkisi de buna çok sevindiler. Kurabiye çocuğu yememeye karar verip "Sen bizim torunumuz ol" dediler.

Hep beraber mutluluk içinde yaşadılar.

Galatasaray, bizim bir buçuk asırdan beri yarım yamalak tasavvur edip de uygulayamadığımız "Batılılık" fikrinin doğru yorumunu temsil ediyor; bu ekip işini dünya standartlarına uygun bir ciddiyet ve kalite ile yerine getiriyor. Milli kimliği daima birinci planda tutmayı başarıyor. Sonunda başarıya ulaşıyor.

Unuttuk sevgiyi, gönül yapmayı, insanı, çocukluğu, Unuttuk masumluğu hayatı. Mevsimleri, renkleri.

Arkada bıraktığı günlere bakıp da pişmanlık duy
mayacak az insan vardır. İyiler, neden daha mü
kemmel olmadıklarını düşünerek; kötüler de, iş
ledikleri kötülüklerin yüz kızartıcı çirkinliklerini
görerek 

Akla ve bilime fazlasıyla önem vermeliyiz. Batıl düşüncelere, hurafelere ve geçerliliği ispatlan­mamış düşüncelere karşı çıkmalıyız.

I. Alınan karar siciline işlenmiş.
II. Yıllar önce bu suçu işlemişti.

III. Gelmeyenleri devamsızlık defterine işledi.
IV. Konuyu soru-cevap yöntemiyle işliyordu. 

 Dil gözetimine, dil bakımına sırt çeviren sözüm ona deneme, başkaca neyi gözetirse gözetsin deneme yazısı olarak güdük kalır. Yani deneme eni boyu ne olursa olsun, ağırlığı, dilsel bir varlık olarak, kendi varolma yasasında bulunan bir yazı şölenidir.

Hikâye etme, bir olayın söz veya yazı ile anlatımıdır. Edebiyatta en çok kullanılan bir anlatım şeklidir ve en çok hikâye, roman ve tiyatroda rastlanır. Otobiyografi, anı, sohbet, deneme gibi türlerde de konunun gelişine göre yer yer kullanılır.