ONLİNE SINAV ANALİZ

 I.Alınan karar siciline işlenmiş.

II.Yıllar önce bu suçu işlemişti.

III.Gelmeyenleri devamsızlık defterine işledi.

IV.Konuyu soru-cevap yöntemiyle işliyordu.

Bir zamanlar yemyeşil bir köy vardı. Bu köyde yaşlı bir karı koca yaşardı.

Bir gün yaşlı kadın kocasına sürpriz yapmak istedi. Doğru mutfağa girip güzel bir kurabiye hazırladı. Bu kurabiye oldukça büyük ve çocuk şeklindeydi. Üzümden gözleri, pembe şekerden şapkası vardı.

Yaşlı kadın kurabiyeyi tepsiye koydu, sonra da fırında pişirdi.

Yaşlı adam mis gibi kurabiye kokusunu duyunca doğru mutfağa koştu. O sırada kadın fırının kapağını açtı.

Bir de ne görsünler? Kurabiye çocuk canlanıp ayağa kalkmaz mı?

Yaşlı adamla yaşlı kadın durmadan "Dur" diye bağırıyorlardı. Ama kurabiye çocuk koşuyor, çimenlerin üstünde zıplıyordu. Bir yandan da şarkı söylüyordu.

- Ben kurabiye çocuğum. Koşar, oynar, zıplarım. Lay, lay, lay.

Yaşlı karı koca bağıra dursunlar, kurabiye çocuk hiç durmadan saatlerce koştu.

Akşam oldu. Yaşlı kadın ile yaşlı adam olanlara bir türlü akıl erdiremezken kapı iki kere çaldı.

Kurabiye çocuk geri dönmüştü. İkisi de buna çok sevindiler. Kurabiye çocuğu yememeye karar verip "Sen bizim torunumuz ol" dediler.

Hep beraber mutluluk içinde yaşadılar.

?Babam, sabah kalktığımız kadar cahil, gece yatağa girmenin en büyük günahlardan biri olduğuna inanırdı. Her gün yeniş bir şeyler öğrenmememizi isterdi. Belirli bir şey öğrenmemizi öğrenmek istemezdi,öğrendiğimiz her yeni şeyin bizi bambaşka bir insan yaptığını ve bizleri tekdüzelikten ve sıkıntıdan kurtardığını söylerdi. Akşam yemeğinde öğrendiğimiz bilgileri hep birlikte paylaşırdık.?

Bir insana yapabileceğiniz en büyük iyilik, ona kendi sahip olduklarınızı göstermek değil onun sahip olduğu şeyleri keşfetmesini ve açığa çıkarmasını sağlamaktadır.

 Çok ince, pek hassas diye sıfatlandırılan Ekrem Bey'de ne baş döndüren bir yükseklik, ne ruhlara ürpermeler veren bir derinlik vardır. (1) Şair, kendini gönül fırtınaları, ruh cehennemleri içine atacak felaketlere uğradı. (2) Onun babalık ıstırabını balığın karnındaki Yunus peygamber bile çekmemiştir. (3) Evet amma bütün bu kasırga uğultuları bir eser doğurmadı. (4) Divan tarzı'nın estetiğini o yıktı.

Kavga etmek kötüdür.İnsanları birbirinden uzaklaştırır.Bu yüzden kavga etmek yerine birbirimizi sevelim sayalım ve iyi davranalım.Bir konuyu bağırarak anlatmak yerine sakince anlatalım ve sabırlı olalım.

Ona göre asıl bizim olan, bize sadık şekilde bağlı olan, bizi bizde ve bizim için saklayan geçmiş zamandır. Fakat biz devamlı bir oluş halinde olduğumuz için, kendimizle beraber geçmiş zamanlarımız da değişir. O halde her çağın hatıralara ayrı ayrı bakış ve onları anlayış tarzı vardır. Fakat yazar, burada da kalmaz, bu değişkenliği büsbütün derinleştirir; bizimle beraber değiştiği için bizimle beraber kaybolması lazım gelen ha¬tıralara bir çeşit ebedilik de kazandırır.

Akla ve bilime fazlasıyla önem vermeliyiz. Batıl düşüncelere, hurafelere ve geçerliliği ispatlan­mamış düşüncelere karşı çıkmalıyız.

Ulu fıstık çamlarının gölgelendiği, renkli çakıllarla kaplı bir yoldan, menekşe güllerinin, hanımeli, yasemin gibi mis kokulu çiçeklerin sardığı kameriyelerin, üzerinden köprülerle geçilen nilüferlerle kaplı havuzların, süs bitkilerinin arasına yerleştirilmiş kocaman kuş kafeslerinin, güvercinliklerin arasında dolana dolana konağa vardık. Beyaz mermer basamaklı bir merdivenden konağın camekanla çevrili taraçasına çıktık.

Geleceğimizi bugünden inşâ etmeye yönelmek için "dün" dediğimiz geçmişi bütün verimleriyle kuşatmak gerektiği açık bir hakikattir. Kültürümüz medeniyetimiz, öz kimliğimiz "dün" dediğimiz o geçmişte öylece duruyor. Durduğu zamandan bu zamana, eserlerde kendini gösteriyor.

(I) Türk dili, birçok eski kelimesini, yerlerine da¬ha güzellerini buldukça terketmiştir. (II) Fakat eskiden beri güzel her kelimesini mutlaka yaşat¬mıştır. (III) Türkçenin, ülkeler, coğrafyalar ve dil¬ler boyunca süren bir macerası olmuştur. (IV) Bu macera en çok da 'güzel"i aramak duygusun-dandır.

Arkada bıraktığı günlere bakıp da pişmanlık duy
mayacak az insan vardır. İyiler, neden daha mü
kemmel olmadıklarını düşünerek; kötüler de, iş
ledikleri kötülüklerin yüz kızartıcı çirkinliklerini
görerek