ONLİNE SINAV ANALİZ

Hacer Çamoğlu 24 yaşında genç bir kadın. Bir gazetenin üçüncü sayfasında karşıladı beni. Bir inşaatın tepesinde 3 yaşındaki oğlunun elini tut­muş yaşlı gözlerle objektiflere bakıyordu.

Belirtili isim tamlamalarında tamlanan düştüğünde onun yerini tutması için tamlayana getirilen "-ki" ekine "ilgi zamiri" denir.

 Çok ince, pek hassas diye sıfatlandırılan Ekrem Bey'de ne baş döndüren bir yükseklik, ne ruhlara ürpermeler veren bir derinlik vardır. (1) Şair, kendini gönül fırtınaları, ruh cehennemleri içine atacak felaketlere uğradı. (2) Onun babalık ıstırabını balığın karnındaki Yunus peygamber bile çekmemiştir. (3) Evet amma bütün bu kasırga uğultuları bir eser doğurmadı. (4) Divan tarzı'nın estetiğini o yıktı.

(I) Faruz Nafiz'in, şiirine bu koşmayı sokusu biraz da estetik bir gaye taşır. Bu şekilde o şiirin monotonluğunu gidermek istiyor. 
(II) Seçmiş olduğu anlatım tarzı da bunu gösteriyor. 
(III) Öyleyse neden şâir onu kendi dili ile konuşturmuyor? 
(IV) Şeyhoğlu'nun düşüncelerini kendisi ifâde ediyor.

Unuttuk sevgiyi, gönül yapmayı, insanı, çocukluğu, Unuttuk masumluğu hayatı. Mevsimleri, renkleri.

Çevremizde birilerinin el çabukluğunu, diğerlerinin gafletinden yararlanıp menfaat temin ettiğini, ustaca uygulanmış aşırma plânlarını yahut en masum anlamıyla becerilerini gördükçe o kişiler hakkında..... deriz.

Sevgi kelimesinde hayat veren bir sır var. Sevgisiz olan her şeyde mutlaka bir kusur var

I. kesin sonuçlara

II.  denemede yazar

III. değildir

IV.  varmak zorunda

Ben kayıp bir kardeştim
Kar yağarken gülümseyen dünyada,
Yalnız bir resmim olsun istedim.

"İçeriye girip, adamı yaka paça götürdüler.

Burası bir şehir değil; bir çiçek bahçesi... Evler, oteller, lokantalar, dükkânlar hep bir yeşil dekor içinde. Bahçeler, parklar eksik değil. Ağaçların altında, yolların kenarında beyaz boyalı kanepeler, koltuklar var. Burada genç, yaşlı, çocuk, isteyen oturup dinleniyor; okuyor; güneşleniyor. Sokakların ortasında bahçeler içinde lokantalar var.

"Hayatlarımızı biçimlendiren ara sıra yaptıklarımız değil, sürekli olarak yaptığımız şeylerdir."

Arkada bıraktığı günlere bakıp da pişmanlık duy
mayacak az insan vardır. İyiler, neden daha mü
kemmel olmadıklarını düşünerek; kötüler de, iş
ledikleri kötülüklerin yüz kızartıcı çirkinliklerini
görerek 

"İstanbul, Türk edebiyatının en önemli yaşam alanlarından biri olageldi. Yüz yıldır bin bir vüzü yazıldı ama hâlâ yazılmayı bekleyen pek çok yü­zü, pek çok kişiliği var. Öykülerde İstanbul'da, iş­te bu benzersiz zenginlikteki dünyayı, insanları, doğayı, semtleri ve nostaljiyi bulacaksınız."

Galatasaray, bizim bir buçuk asırdan beri yarım yamalak tasavvur edip de uygulayamadığımız "Batılılık" fikrinin doğru yorumunu temsil ediyor; bu ekip işini dünya standartlarına uygun bir ciddiyet ve kalite ile yerine getiriyor. Milli kimliği daima birinci planda tutmayı başarıyor. Sonunda başarıya ulaşıyor.

İsimlerin yerini işaret yoluyla tutan sözcüklere "işaret zamirleri" denir.

"Tuna boylarında sıra serviler varmış."

(I) Ev dediğin, penceresi dağlara bakmalı. (II) Pencerenden dağlar ve dağların üstünde parıltılı bir kandil gibi yıldızlar görünmeli. (III) Gece bitmeden, güneş yıldızları silip götürmeden pencereye koşmalısın. (IV) Gecenin eremediği ve sislerin karartamadığı sabah yıldızını görmelisin.

"Bir millet, kendisini hiçe sayarak yabancıların manevi kölesi olursa, er geç maddi kölesi de olur."

I. Bize ayrılan süre burada bitti.
II. Adını söyle, hemen yanında biter.
III. Bu tarlada buğday bitmez.
IV. Aybaşı gelmeden parası bitmiş.
V. Artık bittim, daha fazla dayanamayacağım.

I. Döndüm, dolaştım ben gurbet illeri.
II.Dünyaya çıkmaya yol bulunmuyor.
III.Bahçelerde gördüm birçok gülleri
IV.Sevdiğime benzer bir gül bulamadım.

I. Gönül adamının emekliliği olmaz, gece gündüz demeden satar sevgilerini.

II. Sanatçı son nefesine kadar kalemi elinden bırakmamalı, etrafına yararlı olmaya çalışmalıdır.

III. Sanatçı kendisiyle bütünleşebildiği oranda yaşlanmaz, dinç kalır.

IV. Öğretmen, öğrencilerine, kendini olduğu gibi tanıtmalıdır.

(I) Gazete ve dergilerde kalmış yazılarının dışın­da, kitap halinde elliye yakın eser bırakmış olan Halit Ziya, Türk edebiyatında önemli bir yere sa­hiptir. (II) Ondan önce Ahmet Mithat ve onun izinden gidenlerin olay ve maceraya dayanan ve faydacılık amaçlayan alelade bir üslûpla yazılan sağlam bir teknikten mahrum eserler hakimdi. (III) Halit Ziya, sanatkârâne bir üslûpla Türk dilin­de gerçek romanı yazdı. (IV) Eserlerinde Türk toplumunun derin ve köklü meselelerine hemen hiç rastlanmaz.

I. Az yaşanmış bir ilkyazla gelir.
II. İçimde bir dağ kanatlanır birden
III. Çeker pencereme güzelliğini
IV. Güneş doğar ufukta telli duvaklı