ONLİNE SINAV ANALİZ

(I) Ev dediğin, penceresi dağlara bakmalı. (II) Pencerenden dağlar ve dağların üstünde parıltılı bir kandil gibi yıldızlar görünmeli. (III) Gece bitmeden, güneş yıldızları silip götürmeden pencereye koşmalısın. (IV) Gecenin eremediği ve sislerin karartamadığı sabah yıldızını görmelisin.

"Küçücük bağışlarla büyük mutluluklar sağlamak büyüklüğün bir ayrıcalığıdır."

"İyi bir öğretmen, kendisini yavaş yavaş gereksiz kılabilen insandır."

Karşılaştırma ilişkisi:iki kavramın arasında yapılan kıyaslamadır.                          Buna göre soruyu yanıtlayınız. 

I. Alınan karar siciline işlenmiş.
II. Yıllar önce bu suçu işlemişti.

III. Gelmeyenleri devamsızlık defterine işledi.
IV. Konuyu soru-cevap yöntemiyle işliyordu. 

Problemin  ağırlığı,  zorluğu,  çözümü  halinde ağırlığınca onur, zorluğunca kıvançtır.

"Aydın, her zaman kendisi olmak zorundadır.
Aydın, kendi kafasıyla düşünen 
kişidir."

"Tuna boylarında sıra serviler varmış."

"Yükseklik taslamak alçaltır, alçak gönüllülük yükseltir."

O dehâ öyle toplamış ki bizi Yedi yüzyıl süren hikâyemizi Dinlemiş ihtiyar çınardan.

(I) Bence okuduğum kitap çok güzeldi. (II) insa­nın "Ah, evet, bunu ben de düşünmüştüm." diye­bileceği ifadeler var. (III) Bu kitap Ali Çolak'ın Günlük Güneşlik Şarkılar'ı. (IV) Herkesin beğe­nerek okuyabileceği cinsten bir kitap yani.

? Hep aydın günlerimiz olmalı,
Milletçe elele, beraber.
Bütün köylerinde güzel yurdumun
Okumayan, yazmayan kalmamalı.
Bu vatan, cennet vatan,
Kalkınmalı, kalkınmalı. ?

Memleketim derdim, memleketim
Dağına, taşına seslenirdim. içime vuran derinliklerden
Yankılarda adını dinlerdim.
Sevdiğim göllerin, vadilerinin

Nerde kaldı o güzelim günler,
Ey vatanın bağrı yanık bucağı!
Hani senin bereketli hasadın,
Yeşil yurdun, şen evin, nerde?

I. Döndüm, dolaştım ben gurbet illeri.
II.Dünyaya çıkmaya yol bulunmuyor.
III.Bahçelerde gördüm birçok gülleri
IV.Sevdiğime benzer bir gül bulamadım.

"Hayatlarımızı biçimlendiren ara sıra yaptıklarımız değil, sürekli olarak yaptığımız şeylerdir."

?Babam, sabah kalktığımız kadar cahil, gece yatağa girmenin en büyük günahlardan biri olduğuna inanırdı. Her gün yeniş bir şeyler öğrenmememizi isterdi. Belirli bir şey öğrenmemizi öğrenmek istemezdi,öğrendiğimiz her yeni şeyin bizi bambaşka bir insan yaptığını ve bizleri tekdüzelikten ve sıkıntıdan kurtardığını söylerdi. Akşam yemeğinde öğrendiğimiz bilgileri hep birlikte paylaşırdık.?

I. kesin sonuçlara

II.  denemede yazar

III. değildir

IV.  varmak zorunda

Ahmet Kutsi Tecer, yazılarından birinde "Ben, ömrüm boyunca Anadolu'yu dinleyeceğim ve onun sesini dinletmeye çalışacağım." demiştir.

"Aşk tepeye benzer, manzarası iyidir ama tır­manması olmasa."

 ... her insan, her varlık için doğal bir hâldir. Fakat, insanda yorgunluğu yenebilecek bir kuvvet vardır ki, işte bu kuvvet yorulanları  yürütür." 

Tabanlarımızın ısınan kum üzerinde bir kızgın kül üstünde yürür gibi yandığını hissediyordum.

Belirtili isim tamlamalarında tamlanan düştüğünde onun yerini tutması için tamlayana getirilen "-ki" ekine "ilgi zamiri" denir.

Bir zamanlar yemyeşil bir köy vardı. Bu köyde yaşlı bir karı koca yaşardı.

Bir gün yaşlı kadın kocasına sürpriz yapmak istedi. Doğru mutfağa girip güzel bir kurabiye hazırladı. Bu kurabiye oldukça büyük ve çocuk şeklindeydi. Üzümden gözleri, pembe şekerden şapkası vardı.

Yaşlı kadın kurabiyeyi tepsiye koydu, sonra da fırında pişirdi.

Yaşlı adam mis gibi kurabiye kokusunu duyunca doğru mutfağa koştu. O sırada kadın fırının kapağını açtı.

Bir de ne görsünler? Kurabiye çocuk canlanıp ayağa kalkmaz mı?

Yaşlı adamla yaşlı kadın durmadan "Dur" diye bağırıyorlardı. Ama kurabiye çocuk koşuyor, çimenlerin üstünde zıplıyordu. Bir yandan da şarkı söylüyordu.

- Ben kurabiye çocuğum. Koşar, oynar, zıplarım. Lay, lay, lay.

Yaşlı karı koca bağıra dursunlar, kurabiye çocuk hiç durmadan saatlerce koştu.

Akşam oldu. Yaşlı kadın ile yaşlı adam olanlara bir türlü akıl erdiremezken kapı iki kere çaldı.

Kurabiye çocuk geri dönmüştü. İkisi de buna çok sevindiler. Kurabiye çocuğu yememeye karar verip "Sen bizim torunumuz ol" dediler.

Hep beraber mutluluk içinde yaşadılar.