ONLİNE SINAV ANALİZ

?Yeşil yeşil pencerelerden bir gül at bana,
Işıklarla dolsun kalbimin içi.
Geldim işte mevsim gibi kapına,
Gözlerimde bulut saçlarımda çiğ.?

?Ben de çoşku içinde o insan seline kapılmış koşuyordum? Benim de yüreğim hayecandan yerinden fırlayacakmışcasına çarpıyordu. Bu kalabalıkta onu, Gazi Paşa?yı, kurtarıcımızı görmek mümkün müydü??

Sabiha Gökçen/Atatürk?le Bir Ömür

"Bir başkasının sorununu kendi sorunuymuş gibi benimseyip yardıma koşabilmek, birlikte ağlayıp birlikte gülmek demektir."

"Bir kıvılcım kadar ufak ve parlak gözleri ateş böcekleri gibi havada, bir oraya, bir buraya ateşten kavisler çizer."

I. değeri
II. uzun
III. yaşanmasındadır
IV. hayatın
V. değil
VI. yaşanmasında
VII. iyi

Gerçek dost, düşebileceği yerde dostunu kolla­yandır; her işinde ona baş sallayan değil...

"Aşk tepeye benzer, manzarası iyidir ama tır­manması olmasa."

(I) Gazete ve dergilerde kalmış yazılarının dışın­da, kitap halinde elliye yakın eser bırakmış olan Halit Ziya, Türk edebiyatında önemli bir yere sa­hiptir. (II) Ondan önce Ahmet Mithat ve onun izinden gidenlerin olay ve maceraya dayanan ve faydacılık amaçlayan alelade bir üslûpla yazılan sağlam bir teknikten mahrum eserler hakimdi. (III) Halit Ziya, sanatkârâne bir üslûpla Türk dilin­de gerçek romanı yazdı. (IV) Eserlerinde Türk toplumunun derin ve köklü meselelerine hemen hiç rastlanmaz.

(I) Bence okuduğum kitap çok güzeldi. (II) insa­nın "Ah, evet, bunu ben de düşünmüştüm." diye­bileceği ifadeler var. (III) Bu kitap Ali Çolak'ın Günlük Güneşlik Şarkılar'ı. (IV) Herkesin beğe­nerek okuyabileceği cinsten bir kitap yani.

Ev dediğin, bir yanı dağlara, penceresi yıldızlara yaslanmalı. Başını çevirdin mi bir dağ kurmalı gözlerinin önünde. İçin ürpermeyle dolmalı. Kalkıp dağlara yürüme isteği kabarmalı yüreğinde. İnsanın bir yanı hep dağlara açık kalmalı..

Hikâye etme, bir olayın söz veya yazı ile anlatımıdır. Edebiyatta en çok kullanılan bir anlatım şeklidir ve en çok hikâye, roman ve tiyatroda rastlanır. Otobiyografi, anı, sohbet, deneme gibi türlerde de konunun gelişine göre yer yer kullanılır.

Ulu fıstık çamlarının gölgelendiği, renkli çakıllarla kaplı bir yoldan, menekşe güllerinin, hanımeli, yasemin gibi mis kokulu çiçeklerin sardığı kameriyelerin, üzerinden köprülerle geçilen nilüferlerle kaplı havuzların, süs bitkilerinin arasına yerleştirilmiş kocaman kuş kafeslerinin, güvercinliklerin arasında dolana dolana konağa vardık. Beyaz mermer basamaklı bir merdivenden konağın camekanla çevrili taraçasına çıktık.

Bir şair vardır ki, içinde yaşadığı devrin bütün ruhunu şiirine doldurur ve elinde tuttuğu bu elmas bardağın aynasını çepeçevre vuran çevresinin özel ve gölgeli yüzünü gelecek asırlardan öteye taptaze ve dinç pırıltılar halinde aksettirir. Bu, el­bette, büyük bir şairdir. Fakat bundan daha bü­yük bir şair vardır ki, içinde bulunduğu devri de aşar, zamanın dar cetvellerini kırarak varlığın asıl cevherini bulur. Bu iki türlü şairden birincisi­ne örnek Nedîm, ikincisi ise Yunus Emre'dir.

Burası bir şehir değil; bir çiçek bahçesi... Evler, oteller, lokantalar, dükkânlar hep bir yeşil dekor içinde. Bahçeler, parklar eksik değil. Ağaçların altında, yolların kenarında beyaz boyalı kanepeler, koltuklar var. Burada genç, yaşlı, çocuk, isteyen oturup dinleniyor; okuyor; güneşleniyor. Sokakların ortasında bahçeler içinde lokantalar var.