ONLİNE SINAV ANALİZ

Çocuk, sevme nedir bilmeden sever, keder nedir bilmeden üzülür, merhamet nedir bilmeden acır ve tebessüm eder... Bütün bunlar yaratılıştan gelen bir saflık ve temizlik içinde ortaya çıkan meleksi tepkilerdir. Çünkü çocuk günahsızdır. Kötülük yapabilir, bu onun yaratılışındaki yeteneklerin tabii bir görüntüsüdür. Önemli olan yeteneklerini iyi, doğru ve güzel biçimde kullanması için çaba sarf etmektir.

Bir şair vardır ki, içinde yaşadığı devrin bütün ruhunu şiirine doldurur ve elinde tuttuğu bu elmas bardağın aynasını çepeçevre vuran çevresinin özel ve gölgeli yüzünü gelecek asırlardan öteye taptaze ve dinç pırıltılar halinde aksettirir. Bu, el­bette, büyük bir şairdir. Fakat bundan daha bü­yük bir şair vardır ki, içinde bulunduğu devri de aşar, zamanın dar cetvellerini kırarak varlığın asıl cevherini bulur. Bu iki türlü şairden birincisi­ne örnek Nedîm, ikincisi ise Yunus Emre'dir.

Bir insana yapabileceğiniz en büyük iyilik, ona kendi sahip olduklarınızı göstermek değil onun sahip olduğu şeyleri keşfetmesini ve açığa çıkarmasını sağlamaktadır.

Hikâye etme, bir olayın söz veya yazı ile anlatımıdır. Edebiyatta en çok kullanılan bir anlatım şeklidir ve en çok hikâye, roman ve tiyatroda rastlanır. Otobiyografi, anı, sohbet, deneme gibi türlerde de konunun gelişine göre yer yer kullanılır.

Her çocuğun bir yıldızı vardır derdi annem, gökte tutuşmuş gibi yanan ve gecenin tavanında kıpırdayan bu kandillerden hangisi benim yıldızım?

Geleceğimizi bugünden inşâ etmeye yönelmek için "dün" dediğimiz geçmişi bütün verimleriyle kuşatmak gerektiği açık bir hakikattir. Kültürümüz medeniyetimiz, öz kimliğimiz "dün" dediğimiz o geçmişte öylece duruyor. Durduğu zamandan bu zamana, eserlerde kendini gösteriyor.