ONLİNE SINAV ANALİZ

I.Havada bir dost eli okşuyor derimizi,

II.Boynu bükük adalar tanıyor sanki bizi 
III.İçimize çevirip nemli gözlerimizi, 
IV.Geçtik yabancı gibi yakınından Rodos'un.

I. Gönül adamının emekliliği olmaz, gece gündüz demeden satar sevgilerini.

II. Sanatçı son nefesine kadar kalemi elinden bırakmamalı, etrafına yararlı olmaya çalışmalıdır.

III. Sanatçı kendisiyle bütünleşebildiği oranda yaşlanmaz, dinç kalır.

IV. Öğretmen, öğrencilerine, kendini olduğu gibi tanıtmalıdır.

 I. Kişisel çıkar, her dili konuşur, her kılığa girer.

II. İnsanlar çıkar sağlayamadıkları için cimri­den nefret ederler.

III.    Çıkar sandalyeye benzer: Başında taşırsan seni küçültür, ayak altına alırsan yükseltir.

IV. Çıkar, gözü en tatlı şekilde kör eden bir araçtır.

I. kesin sonuçlara

II.  denemede yazar

III. değildir

IV.  varmak zorunda

Çevremizde birilerinin el çabukluğunu, diğerlerinin gafletinden yararlanıp menfaat temin ettiğini, ustaca uygulanmış aşırma plânlarını yahut en masum anlamıyla becerilerini gördükçe o kişiler hakkında..... deriz.

Bir yer var biliyorum Her şeyi söylemek mümkün Epeyce yaklaşmışım Görüyorum.

"Yükseklik taslamak alçaltır, alçak gönüllülük yükseltir."

Bir aydın yabancı dil bilmese de olur, çok kitap okumasına da ihtiyaç yok. Yeter ki ana dilini ger­çekten bilsin. Asil olanları adilerinden ayırsın.

"Askerden geldiğimde artık rahat edeceğim derken.... "

"Bir millet, kendisini hiçe sayarak yabancıların manevi kölesi olursa, er geç maddi kölesi de olur."

(I) Bence okuduğum kitap çok güzeldi. (II) insa­nın "Ah, evet, bunu ben de düşünmüştüm." diye­bileceği ifadeler var. (III) Bu kitap Ali Çolak'ın Günlük Güneşlik Şarkılar'ı. (IV) Herkesin beğe­nerek okuyabileceği cinsten bir kitap yani.

      1. insanlar

     2. ölür

     3. fakat

     4. hiç

     5.  yaşayamaz

     6.  bütün

     7.  bazıları

? Ben de temmuz öğlesi sıcağı .... sokağa çıktım. Akşama ......Taksim ?de kasım ayazına tutuldum.?

"Aşk tepeye benzer, manzarası iyidir ama tır­manması olmasa."

Gerçek dost, düşebileceği yerde dostunu kolla­yandır; her işinde ona baş sallayan değil...

En verimli okuma devri on beşle yirmi yaş ara­sında olan devirdir; çünkü o zaman okunan şey­ler sadece bir zihinsel gereksinimi tatmin etmez; bütün kişiliği besler.

(l)Ben kendi hesabıma sanatım olmadan yaşa­yamam. (II) Ama, sanatı her şeyin üstüne koy­muş da değilim. (III) Tersine, onsuz edemeyişim doğal. (IV) Geride kalan elli yılda onlarca eser verdim. 

"Ruhumu eritip kalıpta dondursalar Beni istanbul diye toprağa kondursalar"

Asırlarca "şairlerin mısra yağmuruna tutulmuştur İstanbul."

(I) Faruz Nafiz'in, şiirine bu koşmayı sokusu biraz da estetik bir gaye taşır. Bu şekilde o şiirin monotonluğunu gidermek istiyor. 
(II) Seçmiş olduğu anlatım tarzı da bunu gösteriyor. 
(III) Öyleyse neden şâir onu kendi dili ile konuşturmuyor? 
(IV) Şeyhoğlu'nun düşüncelerini kendisi ifâde ediyor.

“Birden, havada karanlığı bir ustura gibi acısız ve belirsiz yaran bir beyaz şimşek parladı.”

Sevgi kelimesinde hayat veren bir sır var. Sevgisiz olan her şeyde mutlaka bir kusur var

I.Üzümünü ye bağını sorma.

II. Kurdun merhameti kuzuyu ağızda taşımaktır.

III.Her şeye heves eden, sinek gibi balda kalır.

IV. Buldun bir börek, sahibi nene gerek.

V. Soğan yiyen ağzının kokusundan belli olur.

(I) Gazete ve dergilerde kalmış yazılarının dışın­da, kitap halinde elliye yakın eser bırakmış olan Halit Ziya, Türk edebiyatında önemli bir yere sa­hiptir. (II) Ondan önce Ahmet Mithat ve onun izinden gidenlerin olay ve maceraya dayanan ve faydacılık amaçlayan alelade bir üslûpla yazılan sağlam bir teknikten mahrum eserler hakimdi. (III) Halit Ziya, sanatkârâne bir üslûpla Türk dilin­de gerçek romanı yazdı. (IV) Eserlerinde Türk toplumunun derin ve köklü meselelerine hemen hiç rastlanmaz.