ONLİNE SINAV ANALİZ

Ben kayıp bir kardeştim
Kar yağarken gülümseyen dünyada,
Yalnız bir resmim olsun istedim.

Memleketim derdim, memleketim
Dağına, taşına seslenirdim. içime vuran derinliklerden
Yankılarda adını dinlerdim.
Sevdiğim göllerin, vadilerinin

İstanbul seninle istanbul Seninle yıllar boyu sevdim baharı,
Bir gün uzaklaşsan bu şehirden, Ben ağlardım İstanbul ağlardı.

Memleketim derdim, memleketim Dağına, taşına seslenirdim. içime vuran derinliklerden Yankılarda
adını dinlerdim. Sevdiğim göllerin, vadilerinin

Çocuk, sevme nedir bilmeden sever, keder nedir bilmeden üzülür, merhamet nedir bilmeden acır ve tebessüm eder... Bütün bunlar yaratılıştan gelen bir saflık ve temizlik içinde ortaya çıkan meleksi tepkilerdir. Çünkü çocuk günahsızdır. Kötülük yapabilir, bu onun yaratılışındaki yeteneklerin tabii bir görüntüsüdür. Önemli olan yeteneklerini iyi, doğru ve güzel biçimde kullanması için çaba sarf etmektir.

 ... her insan, her varlık için doğal bir hâldir. Fakat, insanda yorgunluğu yenebilecek bir kuvvet vardır ki, işte bu kuvvet yorulanları  yürütür." 

"Aşk tepeye benzer, manzarası iyidir ama tır­manması olmasa."

Elinden dal gibi düşerken ümit, Ne bir hasret duy, ne bir ah işit. Bir yaprak ol, esen rüzgârlarla git, Kırık bir tekne ol, dalgalarla gel.

Ona göre asıl bizim olan, bize sadık şekilde bağlı olan, bizi bizde ve bizim için saklayan geçmiş zamandır. Fakat biz devamlı bir oluş halinde olduğumuz için, kendimizle beraber geçmiş zamanlarımız da değişir. O halde her çağın hatıralara ayrı ayrı bakış ve onları anlayış tarzı vardır. Fakat yazar, burada da kalmaz, bu değişkenliği büsbütün derinleştirir; bizimle beraber değiştiği için bizimle beraber kaybolması lazım gelen ha¬tıralara bir çeşit ebedilik de kazandırır.

(I) Türk dili, birçok eski kelimesini, yerlerine da¬ha güzellerini buldukça terketmiştir. (II) Fakat eskiden beri güzel her kelimesini mutlaka yaşat¬mıştır. (III) Türkçenin, ülkeler, coğrafyalar ve dil¬ler boyunca süren bir macerası olmuştur. (IV) Bu macera en çok da 'güzel"i aramak duygusun-dandır.

? Ben de temmuz öğlesi sıcağı .... sokağa çıktım. Akşama ......Taksim ?de kasım ayazına tutuldum.?

“Birden, havada karanlığı bir ustura gibi acısız ve belirsiz yaran bir beyaz şimşek parladı.”

Sanatçıyla ilgili olarak yazılan yazılar, okuyanda ilmi bir inceleme olmaktan çok gönül aynasından seyredilmiş izlenimini veriyor.

"Bir kıvılcım kadar ufak ve parlak gözleri ateş böcekleri gibi havada, bir oraya, bir buraya ateşten kavisler çizer."

- Mine sen de geliyor musun?
- Hayır
- Neden?
- Geçen sefer burnumdan getirdiler de ondan.

?Yeşil yeşil pencerelerden bir gül at bana,
Işıklarla dolsun kalbimin içi.
Geldim işte mevsim gibi kapına,
Gözlerimde bulut saçlarımda çiğ.?

Galatasaray, bizim bir buçuk asırdan beri yarım yamalak tasavvur edip de uygulayamadığımız "Batılılık" fikrinin doğru yorumunu temsil ediyor; bu ekip işini dünya standartlarına uygun bir ciddiyet ve kalite ile yerine getiriyor. Milli kimliği daima birinci planda tutmayı başarıyor. Sonunda başarıya ulaşıyor.

Unuttuk sevgiyi, gönül yapmayı, insanı, çocukluğu, Unuttuk masumluğu hayatı. Mevsimleri, renkleri.

Kara tren katar katar
Derdin derdime dert katar

I. Az yaşanmış bir ilkyazla gelir.
II. İçimde bir dağ kanatlanır birden
III. Çeker pencereme güzelliğini
IV. Güneş doğar ufukta telli duvaklı

Ev dediğin, bir yanı dağlara, penceresi yıldızlara yaslanmalı. Başını çevirdin mi bir dağ kurmalı gözlerinin önünde. İçin ürpermeyle dolmalı. Kalkıp dağlara yürüme isteği kabarmalı yüreğinde. İnsanın bir yanı hep dağlara açık kalmalı..

I. Gönül adamının emekliliği olmaz, gece gündüz demeden satar sevgilerini.

II. Sanatçı son nefesine kadar kalemi elinden bırakmamalı, etrafına yararlı olmaya çalışmalıdır.

III. Sanatçı kendisiyle bütünleşebildiği oranda yaşlanmaz, dinç kalır.

IV. Öğretmen, öğrencilerine, kendini olduğu gibi tanıtmalıdır.

Bir zamanlar yemyeşil bir köy vardı. Bu köyde yaşlı bir karı koca yaşardı.

Bir gün yaşlı kadın kocasına sürpriz yapmak istedi. Doğru mutfağa girip güzel bir kurabiye hazırladı. Bu kurabiye oldukça büyük ve çocuk şeklindeydi. Üzümden gözleri, pembe şekerden şapkası vardı.

Yaşlı kadın kurabiyeyi tepsiye koydu, sonra da fırında pişirdi.

Yaşlı adam mis gibi kurabiye kokusunu duyunca doğru mutfağa koştu. O sırada kadın fırının kapağını açtı.

Bir de ne görsünler? Kurabiye çocuk canlanıp ayağa kalkmaz mı?

Yaşlı adamla yaşlı kadın durmadan "Dur" diye bağırıyorlardı. Ama kurabiye çocuk koşuyor, çimenlerin üstünde zıplıyordu. Bir yandan da şarkı söylüyordu.

- Ben kurabiye çocuğum. Koşar, oynar, zıplarım. Lay, lay, lay.

Yaşlı karı koca bağıra dursunlar, kurabiye çocuk hiç durmadan saatlerce koştu.

Akşam oldu. Yaşlı kadın ile yaşlı adam olanlara bir türlü akıl erdiremezken kapı iki kere çaldı.

Kurabiye çocuk geri dönmüştü. İkisi de buna çok sevindiler. Kurabiye çocuğu yememeye karar verip "Sen bizim torunumuz ol" dediler.

Hep beraber mutluluk içinde yaşadılar.

Şiirin gücü, insanın değişik duygularını ortaya çıkarır.

(l)Ben kendi hesabıma sanatım olmadan yaşa­yamam. (II) Ama, sanatı her şeyin üstüne koy­muş da değilim. (III) Tersine, onsuz edemeyişim doğal. (IV) Geride kalan elli yılda onlarca eser verdim. 

?Ben de çoşku içinde o insan seline kapılmış koşuyordum? Benim de yüreğim hayecandan yerinden fırlayacakmışcasına çarpıyordu. Bu kalabalıkta onu, Gazi Paşa?yı, kurtarıcımızı görmek mümkün müydü??

Sabiha Gökçen/Atatürk?le Bir Ömür

(I) Gazete ve dergilerde kalmış yazılarının dışın­da, kitap halinde elliye yakın eser bırakmış olan Halit Ziya, Türk edebiyatında önemli bir yere sa­hiptir. (II) Ondan önce Ahmet Mithat ve onun izinden gidenlerin olay ve maceraya dayanan ve faydacılık amaçlayan alelade bir üslûpla yazılan sağlam bir teknikten mahrum eserler hakimdi. (III) Halit Ziya, sanatkârâne bir üslûpla Türk dilin­de gerçek romanı yazdı. (IV) Eserlerinde Türk toplumunun derin ve köklü meselelerine hemen hiç rastlanmaz.