ONLİNE SINAV ANALİZ

Unuttuk sevgiyi, gönül yapmayı, insanı, çocukluğu, Unuttuk masumluğu hayatı. Mevsimleri, renkleri.

Bir zamanlar yemyeşil bir köy vardı. Bu köyde yaşlı bir karı koca yaşardı.

Bir gün yaşlı kadın kocasına sürpriz yapmak istedi. Doğru mutfağa girip güzel bir kurabiye hazırladı. Bu kurabiye oldukça büyük ve çocuk şeklindeydi. Üzümden gözleri, pembe şekerden şapkası vardı.

Yaşlı kadın kurabiyeyi tepsiye koydu, sonra da fırında pişirdi.

Yaşlı adam mis gibi kurabiye kokusunu duyunca doğru mutfağa koştu. O sırada kadın fırının kapağını açtı.

Bir de ne görsünler? Kurabiye çocuk canlanıp ayağa kalkmaz mı?

Yaşlı adamla yaşlı kadın durmadan "Dur" diye bağırıyorlardı. Ama kurabiye çocuk koşuyor, çimenlerin üstünde zıplıyordu. Bir yandan da şarkı söylüyordu.

- Ben kurabiye çocuğum. Koşar, oynar, zıplarım. Lay, lay, lay.

Yaşlı karı koca bağıra dursunlar, kurabiye çocuk hiç durmadan saatlerce koştu.

Akşam oldu. Yaşlı kadın ile yaşlı adam olanlara bir türlü akıl erdiremezken kapı iki kere çaldı.

Kurabiye çocuk geri dönmüştü. İkisi de buna çok sevindiler. Kurabiye çocuğu yememeye karar verip "Sen bizim torunumuz ol" dediler.

Hep beraber mutluluk içinde yaşadılar.

İstanbul seninle istanbul Seninle yıllar boyu sevdim baharı,
Bir gün uzaklaşsan bu şehirden, Ben ağlardım İstanbul ağlardı.

"Büyük adam, büyüklüğünü küçük adama davranışlarıyla anlatır."

Ben kayıp bir kardeştim
Kar yağarken gülümseyen dünyada,
Yalnız bir resmim olsun istedim.

I. Yakını net göremez
II. Görüntü sarı lekenin arkasında oluşur.
III. Gözün yatay ekseni kısadır.
IV. İnce kenarlı mercekle düzeltilir.

Ayşin annesinin verdiği elmadan bir ısırık alır almaz elmanın içinde gördüğü kurtçukla önce irkildi, sonra gülmeye başladı.