ONLİNE SINAV ANALİZ

Arkada bıraktığı günlere bakıp da pişmanlık duy
mayacak az insan vardır. İyiler, neden daha mü
kemmel olmadıklarını düşünerek; kötüler de, iş
ledikleri kötülüklerin yüz kızartıcı çirkinliklerini
görerek 

insan çok söz söylemekle değil söylediği sözlerin yerinde ve faydalı olmasıyla kıymetini yükseltir. İnsan, sözüyle kendini gösterir ve davranışlarıyla kendi ruh yüceliğini aksettirir. Değerli söz, en kestirme yoldan muhatabın kafasını karıştırmadan ona birşey anlatan sözdür. Her yerde ağzını açıp saçma sapan söz söyleyenlerin kafa ve gönüllerinden daha büyük olan dilleri ihtimal ki onların mahvolmalarına sebep olacaktır.

(I) Gazete ve dergilerde kalmış yazılarının dışın­da, kitap halinde elliye yakın eser bırakmış olan Halit Ziya, Türk edebiyatında önemli bir yere sa­hiptir. (II) Ondan önce Ahmet Mithat ve onun izinden gidenlerin olay ve maceraya dayanan ve faydacılık amaçlayan alelade bir üslûpla yazılan sağlam bir teknikten mahrum eserler hakimdi. (III) Halit Ziya, sanatkârâne bir üslûpla Türk dilin­de gerçek romanı yazdı. (IV) Eserlerinde Türk toplumunun derin ve köklü meselelerine hemen hiç rastlanmaz.

I.Üzümünü ye bağını sorma.

II. Kurdun merhameti kuzuyu ağızda taşımaktır.

III.Her şeye heves eden, sinek gibi balda kalır.

IV. Buldun bir börek, sahibi nene gerek.

V. Soğan yiyen ağzının kokusundan belli olur.

(I) Faruz Nafiz'in, şiirine bu koşmayı sokusu biraz da estetik bir gaye taşır. Bu şekilde o şiirin monotonluğunu gidermek istiyor. 
(II) Seçmiş olduğu anlatım tarzı da bunu gösteriyor. 
(III) Öyleyse neden şâir onu kendi dili ile konuşturmuyor? 
(IV) Şeyhoğlu'nun düşüncelerini kendisi ifâde ediyor.