ONLİNE SINAV ANALİZ

Kara tren katar katar
Derdin derdime dert katar

"Daha bazı şeylerin farkına varamamıştı."

I. Erzurum'u ne zamandır görmedim.
II. Ayşe ikide bir aynı hataları yapıyor.
III.Arada sırada seni düşünmüyor değilim.
IV. Çoktan beri sinemaya gitmedim.

"Yaptıklarınızdan haberimiz olmadı mı sanıyor­sunuz? Bu dizginsiz ataklarınla bizi ne durumla­ra düşüreceksin? Ah dayı ah! Bırak artık şu huy­larını."

Elinden dal gibi düşerken ümit, Ne bir hasret duy, ne bir ah işit. Bir yaprak ol, esen rüzgârlarla git, Kırık bir tekne ol, dalgalarla gel.

Hacer Çamoğlu 24 yaşında genç bir kadın. Bir gazetenin üçüncü sayfasında karşıladı beni. Bir inşaatın tepesinde 3 yaşındaki oğlunun elini tut­muş yaşlı gözlerle objektiflere bakıyordu.

- Mine sen de geliyor musun?
- Hayır
- Neden?
- Geçen sefer burnumdan getirdiler de ondan.

"Masalın kahramanı bir çırpıda derdini büyücü kadına anlatır.

"Bugün seni her zamankinden daha dinç görü­yorum."

Fırtına yatıştı o an ve her taraf sütliman.

I. Bize ayrılan süre burada bitti.
II. Adını söyle, hemen yanında biter.
III. Bu tarlada buğday bitmez.
IV. Aybaşı gelmeden parası bitmiş.
V. Artık bittim, daha fazla dayanamayacağım.

(I) Bence okuduğum kitap çok güzeldi. (II) insa­nın "Ah, evet, bunu ben de düşünmüştüm." diye­bileceği ifadeler var. (III) Bu kitap Ali Çolak'ın Günlük Güneşlik Şarkılar'ı. (IV) Herkesin beğe­nerek okuyabileceği cinsten bir kitap yani.

"Bir millet, kendisini hiçe sayarak yabancıların manevi kölesi olursa, er geç maddi kölesi de olur."

I. Gönül adamının emekliliği olmaz, gece gündüz demeden satar sevgilerini.

II. Sanatçı son nefesine kadar kalemi elinden bırakmamalı, etrafına yararlı olmaya çalışmalıdır.

III. Sanatçı kendisiyle bütünleşebildiği oranda yaşlanmaz, dinç kalır.

IV. Öğretmen, öğrencilerine, kendini olduğu gibi tanıtmalıdır.

(I) Faruz Nafiz'in, şiirine bu koşmayı sokusu biraz da estetik bir gaye taşır. Bu şekilde o şiirin monotonluğunu gidermek istiyor. 
(II) Seçmiş olduğu anlatım tarzı da bunu gösteriyor. 
(III) Öyleyse neden şâir onu kendi dili ile konuşturmuyor? 
(IV) Şeyhoğlu'nun düşüncelerini kendisi ifâde ediyor.

"Yükseklik taslamak alçaltır, alçak gönüllülük yükseltir."

Bir yer var biliyorum Her şeyi söylemek mümkün Epeyce yaklaşmışım Görüyorum.

I.Üzümünü ye bağını sorma.

II. Kurdun merhameti kuzuyu ağızda taşımaktır.

III.Her şeye heves eden, sinek gibi balda kalır.

IV. Buldun bir börek, sahibi nene gerek.

V. Soğan yiyen ağzının kokusundan belli olur.

I. kesin sonuçlara

II.  denemede yazar

III. değildir

IV.  varmak zorunda

Bir aydın yabancı dil bilmese de olur, çok kitap okumasına da ihtiyaç yok. Yeter ki ana dilini ger­çekten bilsin. Asil olanları adilerinden ayırsın.

En verimli okuma devri on beşle yirmi yaş ara­sında olan devirdir; çünkü o zaman okunan şey­ler sadece bir zihinsel gereksinimi tatmin etmez; bütün kişiliği besler.

      1. insanlar

     2. ölür

     3. fakat

     4. hiç

     5.  yaşayamaz

     6.  bütün

     7.  bazıları

"Aşk tepeye benzer, manzarası iyidir ama tır­manması olmasa."

Gerçek dost, düşebileceği yerde dostunu kolla­yandır; her işinde ona baş sallayan değil...

(l)Ben kendi hesabıma sanatım olmadan yaşa­yamam. (II) Ama, sanatı her şeyin üstüne koy­muş da değilim. (III) Tersine, onsuz edemeyişim doğal. (IV) Geride kalan elli yılda onlarca eser verdim. 

Çevremizde birilerinin el çabukluğunu, diğerlerinin gafletinden yararlanıp menfaat temin ettiğini, ustaca uygulanmış aşırma plânlarını yahut en masum anlamıyla becerilerini gördükçe o kişiler hakkında..... deriz.

 I. Kişisel çıkar, her dili konuşur, her kılığa girer.

II. İnsanlar çıkar sağlayamadıkları için cimri­den nefret ederler.

III.    Çıkar sandalyeye benzer: Başında taşırsan seni küçültür, ayak altına alırsan yükseltir.

IV. Çıkar, gözü en tatlı şekilde kör eden bir araçtır.

"Askerden geldiğimde artık rahat edeceğim derken.... "

Sevgi kelimesinde hayat veren bir sır var. Sevgisiz olan her şeyde mutlaka bir kusur var

(I) Gazete ve dergilerde kalmış yazılarının dışın­da, kitap halinde elliye yakın eser bırakmış olan Halit Ziya, Türk edebiyatında önemli bir yere sa­hiptir. (II) Ondan önce Ahmet Mithat ve onun izinden gidenlerin olay ve maceraya dayanan ve faydacılık amaçlayan alelade bir üslûpla yazılan sağlam bir teknikten mahrum eserler hakimdi. (III) Halit Ziya, sanatkârâne bir üslûpla Türk dilin­de gerçek romanı yazdı. (IV) Eserlerinde Türk toplumunun derin ve köklü meselelerine hemen hiç rastlanmaz.

I.Havada bir dost eli okşuyor derimizi,

II.Boynu bükük adalar tanıyor sanki bizi 
III.İçimize çevirip nemli gözlerimizi, 
IV.Geçtik yabancı gibi yakınından Rodos'un.

"Ruhumu eritip kalıpta dondursalar Beni istanbul diye toprağa kondursalar"

Asırlarca "şairlerin mısra yağmuruna tutulmuştur İstanbul."