ONLİNE SINAV ANALİZ

Yağmur ormanları genellikle ürettikleri kereste yüzünden değerli kabul edilir. Ancak birçok uzman, bu harika ormanlardan elde edilen meyvelerin, yemişlerin, ilaç niyetine kullanılan bitkilerin çok daha değerli olduğunu düşünüyor. Bu nedenle uzmanlar, yağmur ormanlarına zarar verilmemesi gerektiğini savunuyor.

Oysa zirveye varanların adımları seninkiler-den daha büyük değildi. Ama onlar, o küçük t adımları birbiri ardınca atmayı sürdürmüş kimselerdi. İmkânsızı gerçekleştiren mucizeler değil, sürekliliktir. Suya sarp kayaları deldiren de budur.

Uzak bir iklimin ılık havasında,
Güneş, yer, gök, deniz iç içe kaynaşır;
Olgun meyvelerle kuşlar fısıldaşır,
Bahar manzarası dallar arasında.

Hilafete dur denildi
Laiklik ilan edildi
Vicdanlar özgür bilindi
Cumhuriyet devrimiyle

   İsmail AYDOĞMUŞ

Günlük yaşamda bazı insanların size tuhaf gelen davranışlarını görebilirsiniz. Kimi duva- ra dayalı bir merdivenin altından geçmez ve bunu uğursuzluk sayar. Kimi önüne bir kara kedi çıkarsa o günü kötü geçireceğini düşü- nür. Oysa bunların sağlam bir dayanağı ya da bilimsel bir geçerliliği yoktur.

“İnsan, kâinatın en mükemmel varlığıdır. Düşü-
nür, araştırır ve yapar. Hep yenilikler peşinde koşar. Geleceği önceden düşünür. Yapacakları-
nı plânlar, günü gelince uygular, önceden yapılanları inceler, dersler çıkarır.”

Her gün bu kadar güzel mi bu deniz? Böyle mi görünür gökyüzü her zaman? Her zaman güzel mi bu kadar, Bu eşya, bu pencere?

Orhan Veli Kanık

Hiç sevmez olur muyum kitaplarımı
Hepsi güzel resimlerle süslüdür.
Biri hayvanları tanıtır,
Öbürü masallar anlatır bana.
Kimi ağlatır, kimi güldürür,
Hepsi bir şeyler söyler insana!
                        Ş. Enis Regü

Ninemin dizine koyardım başımı. Damarları çıkık, kurumuş sarı bir kestane yaprağına benzeyen eli, başımın üstünde dolaşırdı…
Çocukların gözüne uykuyu, yıldızlı bir gece gibi dolduran masalları söylemesini bilirdi ninem.

Oysa zirveye varanların adımları seninkilerden daha büyük değildi. Ama onlar, o küçük adımları birbiri ardınca atmayı sürdürmüş kimselerdi. İmkânsızı gerçekleştiren mucizeler değil, sürekliliktir. Suya sarp kayaları deldiren de budur.

Sakarya’m gayrı lüzumsuz akmayacak,
Suyunca kan verilmiş Sakarya’m.
Bu yetim gözyaşı dökmeyecek,
Ağzına gem vurulmuş Sakarya’m.

Bir konuyu kitle iletişim araçlarından dinlemek ve izlemek yoluyla öğrenmeye çalışmakla, sınıfta irdeleyerek, tartışarak öğrenmek çok farklıdır. Sınıf ortamında zihnimiz sürekli aktiftir. Konuları enine, boyuna, olumlu olumsuz yönleriyle eleştirir değerlendiririz. Bir sonuca varmayı, karar vermeyi öğreniriz.

Eksiksiz ve kusursuz bir hayatı isteyenler değil,
bulundukları halden hoşnut olmasını bilenler
mutlu olabilirler. İşte bu sırra erenler, mutluluğa
kavuşmak için ne işlerinin düzelmesini, ne
büyük görevlere gelmeyi ne de zengin olmayı
beklerler. İçinde bulundukları şartları en iyi
şekilde değerlendirmeyi düşünürler.

Bin bir facia karşısında bunalan ruhların
beklediği bir zamanda yazılan İstiklal Marşı, o günlerin hatırasıdır. O şiir bir daha yazılamaz, ben de yazamam. O şiir artık benim değildir, milletin malıdır. Benim millete en değerli armağanım budur.

(1) Fırat, Boğaz'ın sularında bulduğu mavi kaplı eski püskü dosyayı açtı. (2) İçinden bir kâğıt çıkardı. (3) Bir süre sonra Fırat'ın vapuru salonun tamamını kapladı. (4) Kâğıdın üstünde kurşun kalemle çizilmiş bir vapur planı vardı.

Duyulmuyor günlerin nasıl geçtiği,
Bu temmuz, ağustos ayları böyledir.
Dakikalar öyle süratle geçer ki,
Daha sabah zannedersin, öğledir.
                      
                         Ahmet Kutsi Tecer

Büyük mimarlarımız, eserlerinin yanı başına bir-kaç çınar veya servi ağacı dikerlerdi. Bazıları daha ileri gider cami ve medrese avlusunun ortasında, çınarın servi-nin yetişmesi için yer ayırırlardı. Zaten eski Türk bahçeleri böyle ağaçlı, çiçekli bahçelerdi. Mimarlık ile ağaç arasın-daki bu işbirliğinin en güzel örneği Süleymaniye Camisi’nin avlusudur.

Bendedir öksüzlerin çektiği çile
Göz yaşımı oya yaptım mendile,
Ağlasam, sesimi yattığı yerden bile
Duyacak analar bilirim.

 (1) Diyelim ki yolda yıllardır karşılaşmadığınız bir arkadaşınıza rastladınız. (2) Hemen "Aman, ne güzel bir tesadüf böyle!" dersiniz. (3) Oysa bunun gerçekleşmesi sizin onu fark etmenizle bağlantılıdır. (4) Bu da demek oluyor ki hayatımızı tesadüfleri fark ederek ya da etmeyerek gerçekleştirdiğimiz eylemlerle ilerletiyoruz.

Aç bir tilki, çardaktan salkım salkım üzümlerin sarktığını görmüş. Ağzı sulanmış, yemek istemiş, zıplamış,: ama üzümlere yetişememiş. Yetişemeyince de: ''Bunlar daha koruk,zaten yenilmez'' demiş.

Bilgisayar düşünme biçimimi değiştirdi. Bazen dünyayı çok küçük görmeme neden oluyor. Aslında dünya büyük. Monitörün ekranından bir tuşla okyanusları aşmak, uzak ülkelere gitmek harika bir şey! Bu inanılmaz gelişmeye, herkes
en az benim kadar hayret ediyor.

Kitaplara, sıkıntılarımızı unutturan, yaşantımıza
şevk ve heyecan veren, bizi teselli eden gerçek
bir dost gözüyle bakmalıyız.
                                                    (A.H.PAR)